وقتی غم تمام وجودت رو احاطه میکنه ناخوداگاه امید به فریادت میرسه به افق و اون دور دورها مینگری جایی که از پیراهن به تو نزدیکتره آهی از ته دل میکشی و باقطراتی از اشک از دردت با طبیب سخن میگویی اگه آبرویی نزد خدا داشته باشی سریعا گره از کارت باز میشه و اگه شرمنده از اعمالت باشی باز نا امید نشو چون هنوز یک در برویت بازه بلافاصله توبه میکنی و میری در خونه مهدی فاطمه(عج) مگه میتونه جوابت رو نده آخه اون تنها مسیره وصل ما بیچارگانه .؟آقا رو به جان مادرش زهرا (س) قسمش بده که شفاعت کنه شک نکن که خداوند منتظر بهونه ایست که بندگانش رو ببخشه و چه بهانه ای قشنگتر از شفاعت مهدی(عج)
+ نوشته شده در جمعه بیست و هفتم بهمن 1385ساعت 20:16 توسط سید ایوب
|
